هنگام ورود به درب هتل، کارکنان مشتاق یک جفت دمپایی ضد عفونی تحویل می دهند. مسافر پس از پرداخت پول، یک کلید کمد می گیرد تا چمدانی را که با خود حمل کرده است قفل کند. کلمات "آرام" در همه جای هتل قابل مشاهده است تا به مهمانان یادآوری کند که ساکت بمانند. کپسول های دو طرف راهرو به دو طبقه در لایه های بالایی و پایینی شبیه به ماشین های خواب چینی تقسیم می شوند. طول، عرض و ارتفاع «کپسول» به ترتیب 2 متر، 1 متر و 1.25 متر است. یک بزرگسال با قد 1.{5}}متر اشکالی ندارد که دراز بکشد و بچرخد و برگردد. یک تخت، یک میز و یک تلویزیون اساساً همه مبلمان داخلی هستند. میز جیبی نیز به اندازه دستگیره در است و فقط می تواند به اشیاء کوچک مانند عینک و ساعت نگاه کند. یک ردیف کلید الکترونی روی دیوار وجود دارد که نور، دما و تجهیزات صوتی را در کپسول کنترل می کند.
هتل های کپسولی به دلیل ارزان بودن، بهداشت را نادیده نخواهند گرفت. صرف نظر از اینکه اتاق با مسافران جایگزین شود، ملحفه ها، حوله های بالشی و سایر ملافه ها هر روز تعویض می شوند. گردشگران به محض ورود به در، باید لباس خواب مخصوص خود را عوض کنند.
احتمالاً برای اطمینان از گردش هوا در کپسول. هر کپسول دری ندارد و تنها یک پرده برای محافظت از حریم خصوصی گردشگران وجود دارد. البته پرده های نورد تنفسی نمی توانند از صدای صدا جلوگیری کنند. صدای توالت و اتاق دوش نه چندان دور بلند خواهد بود. در نیمه های شب، صداهای خروپف در راهرو نیز به گوش می رسد و مسافران می توانند گوش گیر را برای عایق صدا بیاورند.
